Voorbereiding

Tijd tekort

Nog maar een aantal korte dagen resteren mij om mijn reis voor te bereiden. Ik wil nog zoveel mensen ontmoeten, leren kennen en gedag zeggen. Helaas gaat de tijd nog sneller dan je je überhaupt voor kunt stellen. De dagen slippen door mijn handen heen en ik heb geen idee meer van de tijd. Er zijn nog zoveel dingen die ik wil doen, ik wil werken, een youtube kanaal opzetten, tijd doorbrengen met mijn vrienden, collega’s en familie. “Little did I know, there is no such thing as holding back time.” Er zijn momenten geweest in mijn leven dat de tijd leek te kruipen. Ik herinner me momenten uit groep 7&8, maar ook bijvoorbeeld de tweede klas. Tijden waarin de tijd leek te kruipen. Maar toch als ik kijk naar het geheel lijkt het alsof de tijd volledig ontglipt is aan mijn handen. Seconden lijken sneller een minuut te vormen, minuten sneller een uur, uren sneller een dag en dagen sneller weken.

Werken naar de reis toe

Vooral de afgelopen 3 maanden waren chaos. Sterker dan ooit ervoer ik hoe ik naar het weekend toe werkte. Naast mijn werkuren is het moeilijk iets in te plannen om even te genieten, even bij te komen. En dan iets anders dan film kijken, maar echt iets nuttigs. Maar waarom is het dan zo moeilijk? Ik moet eerlijk zeggen dat ik geen antwoord weet. Het zou kunnen zijn omdat mijn hele leven op het moment draait om de reis. Ik werk voor de reis, bereid me erop voor, denk eraan als ik met iemand aan het praten ben, neem eigenlijk constant afscheid van de mensen om me heen. Het kost veel energie en is daarmee emotioneel ook best vermoeiend.

Denken en dromen

In de kerk moet ik er ook vaak aan denken, dat ik binnenkort elke zondag in een andere kerk ben, van andere mensen onderwijs krijg en dan niet van zomaar mensen, maar echte geloofshelden. Mensen die leven zoals ik wil leven, zijn zoals ik wil zijn. Er is zo veel te leren, ik ben zo benieuwd naar alle dingen die ik ga leren en de ervaringen die ik ga beleven, hoe ik zo aanwezig Jezus ga zien in de mensen om me heen. Om te leren zoals Hem te zijn. Om zijn liefde aan de mensen om me heen te laten zien, te laten ervaren. Maar ook om alle ervaringen en kennis die ik heb meegekregen uit te delen wanneer ik terugkom. Mensen te vertellen over wat Hij voor ons heeft gedaan, zodat wij waarlijk vrij kunnen zijn en leven, en hoe we dat leven dan moeten leven. In mensen te investeren en ze iets mee te geven van wie en wat God voor mij is.

God zoeken in alles

Daarnaast is het heerlijk om eindelijk het tijd te hebben om met God de diepte in te gaan, want in een normaal werkschema vind ik het zelf echt moeilijk om God in mijn dagelijks leven dieper en beter te leren kennen. Dit komt onder andere door entertainment, maar ook een beetje door stress. Vaak vind ik mezelf ‘s avonds laat nog even iets voor een klant regelen of in het weekend nog even dit en dat aanpassen, terwijl juist die tijd gebruikt kan worden op een andere manier. Maar wat belet me er dan van om niet te ontspannen? Ik denk een soort vaag schuldgevoel; een mengeling van; er is geen beter moment dan nu, want ik denk nu toch aan die klant, waarom niet gelijk even helpen en een plicht aan mezelf om werk af te ronden. De druk van projecten en deadlines, snel op je e-mail willen antwoorden, ook als dat betekend dat je vanuit je bed antwoord.

Ik zie heel erg uit naar alles wat ik ga beleven en ontdekken in California en kan niet wachten totdat ik er ben.

Vorig bericht
Visum aanvraag
Volgend bericht
Een veilige aankomst
Menu